Work + Love

LOVE + WORK door LichtHuis

The Great Resignation, de uittocht van mensen in Amerika die bij grote bedrijven werkten, de Anti-Work Movement, het grote tekort aan mensen in de arbeidsmarkt, en vooral de aankomst van een nieuwe generatie die heel andere wensen en kijk heeft op werken. Als je je nu bezig houdt met laat zeggen recruitment, of HR, dan liggen de kaarten wel heel schots en scheef op tafel. Niet meer werken om te werken, of alleen voor het geld, maar de focus komt steeds meer te liggen op de ‘purpose’, zingeving, waarden, ethiek.

In een groot internationaal onderzoek van ADP Research Institute van afgelopen april blijkt dat ook. ADP is ‘the global thought leader on labor market and employee performance research’ en peilt regelmatig de stemming van de werknemers over de hele wereld. ‘Workers want change: re-evaluating the importance of job security and business ethics’. Baan zekerheid (geen flexwerk) en het zoeken naar de echte waarden van het bedrijf.

People at Work 2022: A Global Workforce View

Eén van hun onderzoekers is de zeer bekende Marcus Buckingham en ik lees op dit moment zijn nieuwe en ik moet zeggen zeer boeiende boek ‘Love + Work’. Ook hier ligt de aandacht op ‘liefde’. Niet de liefde van: waar hou je nou zo van in je werk?, nee, liefde überhaupt, ‘which activities lift you up with love?’

Daarbij komt een ander fenomeen de hoek om kijken binnen het bestaande werken en dat is de rol van de directe samenleving. Werken is niet meer afgescheiden van de rest, ofwel: de werkgever heeft een rol en verantwoordelijkheid binnen de maatschappij en dat wordt geëist van zijn werknemers. Paul Polman en Andrew Winston schrijven daar dan ook uitgebreid over in hun ‘Net Positive, how courageous companies thrive bij giving more than they take’. In hun vele voorbeelden hoe producten — o.a. bij Unilever — niet op zichzelf staan maar juist ontwikkeld zijn in verbinding met specifieke problemen bij bewoners van landen en/of gebieden. In de cultuur van een bedrijf moet het idee van purpose een consequent onderdeel zijn, of beter, het cement. ‘People ultimately stay because they buy into the purpose, they feel they can make a difference, their work matters, they’re being heard, and they can develop themselves to their fullest potential.’

Denk erom, de reden dat er tekorten zijn in sommige domeinen is niet alleen omdat er geen mensen te vinden zijn? Waarom zijn ze dáár niet? In Amerika noemen ze die uittocht The Great Resignation, mensen lopen de deur uit omdat ze voelen dat ze een nummer zijn, en inwisselbaar in een neoliberaal beleid. Of omdat ze die waarden en liefde missen van hun werkgever. Waarom gaat het? In HBR schrijft Whitney Johnson, CEO van Disruption Advisors, over die grote uitstroom ontevreden werknemers: ‘The mass movement began two years ago under that duress and has gained momentum even as the pandemic itself eases. It’s been called the Great Resignation, but I push back against that descriptor. I am inclined instead to name it the Great Aspiration. (…) Workers are aspiring to proactively make the life they want.’

Werknemers gaan dus niet meer terug in hun gewone routine, of zijn te vangen met geld alleen maar zoeken een uitdaging, willen impact, of zoals Marcus Buckingham schrijft in zijn boek: ‘Your life should be an ongoing search for love. Sometimes high performance will flow from your love, and sometimes it won’t. But in all cases, more love in your life means a fuller life.’

Meer vanuit en meer liefde werken, dat klinkt voor de nuchtere Nederlander esoterisch, maar vertaal het dan maar als de werkelijke waarden waar het in het leven over gaat. Hoe wil je behandeld worden? Hoe zie je de mensen op het werk om je heen? Hoe wil je dat welzijn vertaald wordt in je werk? Nogmaals, de reden dat mensen uitstromen is niet dat ze niet willen, maar vooral niet willen onder en in een bepaalde cultuur. Dat betekent dat het management eerst zelf werk te doen heeft. Of zoals Whitney Johnson het schrijft in het artikel in HBR: ‘But leaders who can rapidly pivot to meet employees where they are — searching for meaning, yearning to grow, and wanting to work for personal fulfillment as much as for compensation.’

Er is nog iets interessants aan de hand en dat is wat is dit artikel van de BBC de anti-work beweging wordt genoemd, ‘The rise of the anti-work movement’. ‘In moments like this, people have time to reflect. Working has been degraded for so many people. The authority structures that we’re in have gotten more draconian and more controlling than ever. People really felt that in a new way.’ Het is de grote afkeer van de grote bedrijven, het idee dat je als werknemer een radertje bent en zomaar opzij gezet kan worden door anonieme aandeelhouders. Het is, zoals Simon Sinek in deze sterke podcast zegt: ‘Mensen voelen zich in de steek gelaten door slecht leiderschap’.

Check vooral het stuk vanaf 1'04'00" tot 1'06'00"

Ik sprak voor een podcast aflevering Nienke Meijer die de switch heeft gemaakt als voorzitter van bestuur van Fontys Hogescholen naar co-founder van De Buitenboordmotor. Hier begeleiden ze mensen van werk naar werk. Dat schiet niet op, denk je mogelijk, in deze grote crisis van werk tekorten, maar de reden dat ze dit doen heeft te maken dat mensen weer willen voelen en weten welke waarden ze hebben in hun werk. ‘We kijken naar mensen, wie iemand echt is. We kijken naar onderliggend talent, wie je bent, wat je wilt en wat je kunt.

Misschien is dit de werkelijke rol van het uitzendbureau van de toekomst? Niet het doorschuiven van mensen, maar het begeleiden van mensen op waarden. Bovendien wil De Buitenboordmotor ook die silo’s doorbreken waardoor mensen nooit uit hun eigen werk-bubbel kunnen komen en zich niet kunnen voorstellen een IT-er te worden als ze nu achter een draaibank staan. Ook dat zou de rol van een uitzendbureau moeten zijn, los van het idee dat een overheid hier een rol in zou kunnen spelen. Of zoals Hans Borstlap, de vroegere directeur-generaal Strategie en Arbeidsmarkt in een opiniestuk in NRC schrijft: ‘De energie- en klimaattransformatie kan evenwel niet zonder een transformatie van de arbeidsmarkt. We gaan in ons land heel slordig om met werkenden en werklozen en hun toerusting voor de grote veranderingen die er aan komen. Er is verwaarlozing en onverschilligheid.’

In mijn gesprek met Nienke Meijer viel op dat het — ook haar — gaat om weer de menselijkheid terug te vinden in ons werk. Menselijkheid, waarden, de liefde, daar zijn ze weer. Het wordt zo gemist.

De Goldschmeding Foundation — opgericht door Frits Goldschmeding, founder van Randstad — doet iets bijzonders, namelijk het onderzoek van het begrip Agapè in ons werk. Ik ken het begrip vanuit het Nieuwe testament waar het regelmatig opduikt in de waarden die besproken en nageleefd worden in de nieuw gevormde eerste christengemeenschappen. Voor het onderzoek, onder leiding van professor Harry Hummels van Maastricht University, zijn ‘acht ondernemingen uit vier sectoren onder de loep gelegd, waarbij in elke sector een familiebedrijf en een niet familiebedrijf werden onderzocht. Hoe kun je oog hebben voor het welzijn van een ander en daar in de bedrijfspraktijk invulling aan geven? Die ‘ander’ betreft in feite alle stakeholders waar een organisatie mee te maken heeft: medewerkers, klanten, leveranciers, financiers, etc.’

Is dit niet de oplossing voor niet alleen tekorten op de arbeidsmarkt, maar ook het laten floreren van werknemers? Dat betekent niet alleen dat een werkgever een grote verantwoordelijkheid heeft naar zijn werknemers — meer dan alleen de werkvloer — maar ook een veel grotere rol heeft in zijn verantwoordelijkheid naar de samenleving.

In het witboek ‘In de ogen van de ander’, het resultaat van het onderzoek naar Agapè in bedrijven worden veel voorbeelden genoemd van zulke bedrijven die deze cultuur hebben omarmd. Om dat maar met een oud ‘adagium’ te omschrijven: zo binnen zo buiten. Een van de conclusies van het witboek is dan: ‘Het witboek laat zien dat je als eigenaar, manager of medewerker van een onderneming de liefde voor de ander of het andere, zoals de natuur, kunt ontwikkelen. Zoals Erich Fromm (2014:15) aangaf: “liefhebben is een kunst”. Dat kun je leren.’

Wat betekent al deze verschuiving, deze behoefte aan waarden, deze aandacht voor liefde, want dat is het, voor iedereen die werkt op die arbeidsmarkt?

Ron van Esfounder & mentor School for Purpose Leadership en oprichter LichtHuis.

Whitney Johnson heeft zelf ook een nieuw boek ‘Smart Growth, how to grow your people to grow your company’. ‘As individuals grow, so do organizations and societies. Growth is learning put into action — action that betters the world as we better ourselves and our small niches, both personal and professional, within it. Growth occurs when learning is internalized — when we try something new and invest the effort to move it from being something we do to something we are.’

Het beste boek over de groei van werknemers en het omarmen van zingeving is trouwens Bob Chapman’s ‘Everybody Matters, The Extraordinary Power of Caring for Your People Like Family’ Bob Chapman is CEO van het grote bedrijf Barry-Wehmiller en kan vanuit de eerste hand vertellen hoe verandering van de cultuur bij heeft gedragen aan het succes van vandaag. ‘Once you stop treating people like functions or costs, disengaged workers begin to share their gifts and talents toward a shared future. Uninspired workers stop feeling that their jobs have no meaning.’

--

--

Founder School for Purpose Leadership | www.purposeleadership.nl

Love podcasts or audiobooks? Learn on the go with our new app.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store